سرزمین موسیقی

میلاد(معین)

شنیدن ترانه (طلوع من)

به مناسبت تولد دوست عزیزم آکو  (تقدیمی از طرف ماردین)

غم گسار                        غريبانه

فرياد غم                         سنگ دل

با ستاره ها                        دشت بي حاصل           

تو كيستي                           افسونگر

اين آلبوم كه مشاهده مي كنيد جديترين آلبوم  همايون شجريان است.

با تشكر و سپاس فراوان                                 

باران عشق(ناصر چشم آذر)

جواد معروفی فرزند موسی معروفی موسیقی دان مشهور ایران در سال 1294 خورشیدی در تهران متولد شد. جواد معروفی پس از دریافت گواهینامه ابتدایی وارد مدرسه عالی موسیقی به مدیریت کلنل وزیری شد . وی ابتدا مقدمات موسیقی را از پدر فرا گرفت و پس از مدتی معلومات خود را نزد کلنل وزیری تکمیل کرد.
معروفی نخست تار می نواخت ولی بعد از چند سال سازش را عوض کرد و به نواختن پیانو مشغول شد. در سال 1312 در وزارت فرهنگ، هنرآموز موسیقی شد، چندی هنرآموز سرود بود سپس از هنرستان موسیقی دیپلم گرفت و به تعلیم سلفژ و دیکته موسیقی در همان هنرستان پرداخت. از آغاز تاسیس انجمن موسیقی سولیست ارکستر آن انجمن شد و پس از تاسیس هنرستان موسیقی ملی، هنرآموز آن هنرستان شد.
در نواختن پیانو در حوزه موسیقی ایرانی از استادانی که در این ساز کار کردند روش مشیر همایون را بیشتر از محجوبی اقتباس کرده است. ولی خود دارای سبکی خاص و ممتاز شده و تکنیک نوازندگی را در این ساز ارتقاع داد.
معروفی از آهنگسازان زبردست موسیقی ما به شمار می رود و از آثار وی می توان به سوئیت ماهور، خوابهای طلایی، ژیلا، پرلود، کوکو،..اشاره کرد.
جواد معروفی پس از یک بیماری ممتد در سال 1372 در گذشت و در بهشت زهرا مدفون گشت.
تو ای پری کجای

دل دیوانه

گلهای 516 مهستی

=============================================================

ناصر چشم آذر

نام اصلی: ناصر
 
نام خانوادگی اصلی: چشم آذر
 
سمت (در بخش های):  بازیگران،موسیقی،
 
تاریخ تولد: 1329
 
محل تولد: تهران
 
ملیت: ایران
 
 مدرک تحصیلی: دیپلم  تجربی

بیوگرافی
 
تنظیم موسیقی برای ارکستر در ١٩ سالگی و اجرای آن در رادیو در سال ١٣٤٨.
گذراندن یک دوره شش ماهه موسیقی جاز در آمریکا در سال ١٣٥٢.
گذراندن دوره موسیقی فیلم در کارگاه آزاد موسیقی دیک گروو آمریکا در سال ١٣٥٧.
شروع فعالیت سینمایی با فیلم "آب" (حبیب کاووش) به عنوان همکار آهنگساز در سال ١٣٥٣.

============================================================

آلبوم (برو برو)

برو برو                              یالا

من و تو

=================================================

سرگذشت پيانو در ایران

از زمانی که پيانو ساخته شد به دلیل رنگ زیبای صدا و توانایی اون در اجرای همزمان چندین نت، این ساز بزرگ همواره مورد توجه موسیقیدانان در سبک های مختلف بوده و هست. موسیقی ایران هم از این پدیده مستثنی نبوده و پيانو در اون نقش قابل توجه ای رو ایفا کرده. اولین پیانوهایی که وارد ایران شد در واقع هدایایی بودند از طرف پادشاهان اروپایی به شاهزادگان و شاهان ایران، که از این سازها سالها نوازندگان سایر سازهای درباری بصورت کاملا" ابتدایی استفاده میکردند. محمد صادق خان که نوازنده سنتور دربار بود، گاهی اوقات سری هم به پیانوی دربار می زد و قطعاتی را هم با آن ساز می نواخت. استمرار و علاقه ایشان به نواختن پيانو به حدی رسید که بعدها رسما" نوازنده پيانو شد و در مواردی هم تجربیات خود در استفاده از این ساز را در اختیار دیگران قرار میداد......

اما نوازندگی پيانو بطور جدی سالها پس از ورود این ساز به ایران شروع شد، یعنی پس از آنکه لومر موسیقی کلاسیک را وارد ایران کرد. لومر یک افسر نظامی و معلم موسیقی فرانسوی بود که به دعوت ناصرالدین شاه برای تدریس در دارالفنون به تهران آمده بود. لومر با همکاری سالار معزز که معلم سلفژ بود و در گروه موسیقی نطامی تدریس میکرد و مدتی هم شاگرد کورساکوف بود، شروع به تدریس رسمی پيانو در ایران کردند. در همین سالها بود که پای اتودهای پيانو و همچنین اتودهای سایر سازها مثل ویلن، فلوت و ... به جمع موسیقیدانان و نوازندگان ایرانی باز شد.

پس از انقلاب مشروطه و با توجه به تمایل رضا شاه به فرهنگ غرب، رسما" مدرسه موسیقی در ایران تاسیس شد و انجمن های موسیقی مانند انجمن فیلارمونیک تهران شروع به گسترش موسیقی غربی کردند. بتدریج ساز پيانو بعنوان ساز اجباری در هنرستاها و دانشگاهها در رشته های موسیقی کلاسیک تدریس شد و در کنار آن موسیقی سنتی و ایرانی نیز تمایل به استفاده از این ساز کلاسیک را پیدا کرد.

از اولین نوازندگانی که با استفاده از امکانات کامل پيانو اقدام به نواختن موسیقی ایرانی کرد می توان به مرتضی محجوبی اشاره کرد. وی از آهنگسازان و نوازندگان اصلی رادیو و برنامه گلها بود و با بزرگانی چون بنان و قوامی همکاری میکرد. محجوبی جزو اولین کسانی بود که آکوردهای مخصوص موسیقی ایرانی را روی پيانو اجرا کرد و توانست توجه موسیقیدانان ایرانی را به پيانو بعنوان یک ساز با قابلیت های موسیقی ایرانی به خود جلب کند. از ساخته های او میتوان به تصنیف های کاروان، پیش درآمد دشتی و نوای نی اشاره کرد. قابل توجه این که شیوه نوازندگی و آهنگسازی مشیرهمایون شهردار و جواد معروفی که از نوازندگان شاخص رادیو در آن زمان بودند نیز تحت تاثیر محجوبی بوده است.

جواد معروفی پس از دریافت دیپلم موسیقی از هنرستان فعالیتهای خود برای تاسیس انجمن موسیقی را آغاز کرد و همواره بعوان سولیست آن ارکستر ایفای نقش میکرد. وی با وجود آنکه شیوه خاص برای نوازندگی داشت از مرتضی محجوبی و مشیر همایون هم الهام گرفته بود. معروفی در کنار نواختن پيانو رهبر ارکستر رادیو و رهبر ارکستر بزرگ گلها هم بود. از شاگردان موفق جواد معروفی میتوان از انوشیروان روحانی نام برد که برای کمتر کسی در ایران گمنام است. وی در 18 سالگی برای ادامه تحصیل موسیقی به کنسرواتوار پاریس رفت و پس از پایان تحصیلات به ایران برگشت و عضو شورای موسیقی رادیو تلویزیون ایران شد. انوشیروان روحانی نقش مهمی در معرفی پيانو بعنوان یک ساز برای موسیقی مردم پسند ایرانی ایفا کرد و قطعات و ساخته های او هنوز جزو زیباترین و خاطره انگیزترین قطعات مردمی میباشد.....

دهه 60 هجری شمسی اوج هنر پیا نیستهای ایرانی بود، اردشیر و انوشیروان روحانی ، ساسان محبی و ... که اغلب از شاگردان جواد معروفی بودند در این میان جزو گروهی از نوازندگان بودند که بخاطر نواختن اتودهای کلاسیک از تکنیک بالای برخوردار شدند.

پس از انقلاب به علت بها دادن به موسیقی ایرانی و اصیل، نوازندگی پيانو ایرانی به قویترین حد خود از لحاظ تکنیک و دانش موسیقی رسید بطوری که کارهای ایشان در مواردی به مراتب برتر از کارهای نوازندگان سایر سازهای ایرانی بود. کلاسیک بودن ساز پيانو از یکطرف و وجود مطالب و قطعات زیاد موسیقی کلاسیک برای این ساز در ایران به تدریج نوازندگی پيانو را از حالت ایرانی به سمت کلاسیک سوق داد. اتفاقی که برای سایر سازها مانند ویلن در ایران نیفتاد، شاید به این خاطر که بیان احساسات ایرانی با توجه به توانایی های فیزیکی ویلن امکانپذیرتر بود تا با پيانو، به بیان دیگر شاید یک دلیل کشیده شدن نوازندگان پيانو به سمت موسیقی کلاسیک در ایران عدم توانایی ساز در بیان احساسات ایرانی همانند یک نوازنده ویلن بود.

در هر صورت امید است موسیقی ایرانی تنها مصرف کننده موسیقی کلاسیک و غربی نباشد و بتواند با استفاده از تکنیک ها و دانش آن حرف های جدید و زیباتری از گذشته برای بیان داشته باشد

=============================================================

ایران                                  آرش

تیکه تیکه کردی                   وسوسه

من و تو                            بگو ای یار بگو (ابی)

بس کن         

======================================================

        ادین         

طرز نگات                               من به تو نمی گم

عزیزم                                   بهار

انتظار                                   بت

شور انگیز                         زیر بارون

روزهای بی خاطره(سیاوش قمیشی) 

بوسه باد                          تصور کن

گریه کن                            محبوبه شب

پنجره                               هنوز

زندگی                                  نماز

حیران                                   چه کنم عاشق ایرانم

ترانه بهاری                           صبح نام تو

بهار عشق                          آواز عشق

سفر                                   شوق نفس

از تو خوندن                         هوس

لیلا                                      معجزه

بارون                                   لحظه

ستاره                                هق هق

اشاره                                من مرد تنهای شبم (میکس)                          

سه عامل اصلی موسیقی

ملودي _ ريتم _ هارموني